De Groene Amsterdammer Podcast

Hoe bevecht je je vrijheid als volk, als vrouw en als muzikant? Componist Huba de Graaff spreekt over haar opera QAQNAS, een elektronische opera over de vrijheid van de Koerden en van de vrouw. Of het nu gaat om het seksisme waar De Graaff vroeg in haar carrière tegenaan liep of het vertellen van het Koerdische verhaal: elektronische muziek maken blijkt bij uitstek een manier om los te breken uit conventies.
De opera QAQNAS is tijdens het Holland Festival te zien in het Frascati Theater van 11 tot en met 14 juni. Deze podcast werd gemaakt door Gizelle Mijnlieff en Charlotte Remarque van De Groene Amsterdammer.
Huba de Graaff tipt ook de film Sisters with Transistors, die als onderdeel van het Holland Festival op 19 juni wordt vertoond in Filmmuseum Eye.
See omnystudio.com/listener for privacy information.

De Nederlandse nacht wordt steeds lichter. Gedragsecoloog Sebastiaan Grosscurt onderzoekt hoe lichtvervuiling invloed heeft op de Nederlandse natuur. Het gebrek aan duisternis blijkt grote gevolgen te hebben voor de gezondheid van mens en dier. Daarom moeten we de nacht opnieuw leren waarderen en het licht gaan wantrouwen, betoogt Sebastiaan deze week in De Groene Amsterdammer. De sombere honingzwam kan ons daarbij helpen.
Marieke Rotman vervangt Kees van den Bosch en gaat met Sebastiaan in gesprek over het nachtelijke donker, ‘de laatste wildernis’.
Productie: Marieke Rotman en Benjamin Senior Coronel.
See omnystudio.com/listener for privacy information.

De schade lijkt hersteld en Harmen kan weer in gesprek met zijn Trump-stemmende familieleden. In deze tweede aflevering ontmoet hij in een wegrestaurant met de ‘beste hamburgers’ van Michigan zijn oudste neef Johan: een ex-marinier en overtuigd aanhanger van Donald Trump, met op zijn hoofd de rode MAGA-pet.
Verder maakt Harmen een uitstapje buiten de familie, naar ‘buurman Jim’. Dat Harmen en Jim elkaar nog niet zo goed kennen, blijkt van invloed op de toon van het gesprek. Brengt Harmen het er heelhuids vanaf? Leidt zijn nieuwe manier van ‘gevend luisteren’ tot toenadering of juist tot nog meer onbegrip en verdeeldheid?
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe blijf je werken als choreograaf en regisseur wanneer er naast je repetitieruimte bommen vallen? De Libanese Ali Chahrour weet het. In juni presenteert hij tijdens het Holland Festival zijn multidisciplinaire dansvoorstelling When I Saw the Sea, een werk over de uitbuiting van vrouwelijke migrantenarbeiders in Beiroet, die zich ondanks hun kwetsbare positie krachtig staande weten te houden.
In deze podcast spreekt journalist Gizelle Mijnlieff met de Libanese regisseur en choreograaf Ali Chahrour. De podcast werd opgenomen een dag nadat er in heel Libanon bombardementen plaatsvonden. Hoe verwerkt Chahrour deze werkelijkheid in zijn werk? En hoe is het om kunst te maken in een oorlogsgebied?
When I Saw the Sea is tijdens het Holland Festival te zien in Theater Bellevue van 10 tot en met 14 juni. Deze podcast werd gemaakt door Gizelle Mijnlieff en Charlotte Remarque.
__
How do you keep working as a choreographer and director when bombs are falling next to your rehearsal space? The Lebanese Ali Chahrour knows the answer. This June, he will present his multidisciplinary dance performance When I Saw the Sea at the Holland Festival, a powerful story about migrant women in Beirut who confront exploitation and vulnerability.
In this podcast, journalist Gizelle Mijnlieff speaks with Lebanese director and choreographer Ali Chahrour. The conversation was recorded one day after more than 100 attacks took place across Lebanon in under ten minutes. How does Chahrour incorporate this reality into his work? And what does it mean to create art in a war zone?
When I Saw the Sea will be performed during the Holland Festival at Theater Bellevue from 10 to 14 June. This podcast was made by Gizelle Mijnlieff and Charlotte Remarque.
See omnystudio.com/listener for privacy information.

Achterstandswijken, probleemwijken of krachtwijken: het zijn plekken waar veel mensen wonen met weinig geld, een gemiddeld slechtere gezondheid, schuldenproblematiek en vaak ook veel criminaliteit.
Vijf jaar geleden werd een nieuwe aanpak gelanceerd: het Nationaal Programma Leefbaarheid en Veiligheid. Maar in dat plan is te weinig aandacht voor werkgelegenheid, schrijft Floor Milikowski deze week in De Groene Amsterdammer. Samen met Kees van den Bosch bespreekt ze de groeiende kloof tussen kansarme en kansrijke jongeren, de scheiding tussen wonen en werken, en waarom werkgelegenheid in deze wijken zo belangrijk is.
Productie: Kees van den Bosch en Nynke Visser.
See omnystudio.com/listener for privacy information.