شعر | با صدای شاعر

▨ قطعه: همهٔ زندگی من
▨ صدای: احمد شاملو #احمد_شاملو
♬ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری
ــــــــــــــ
پی‌نوشت: این مصاحبه در واقع برشی از مستند «این بامداد خسته» است. فیلمی از جناب آقای فرشاد فداییان.

▨ نام شعر: دلتنگی ۱۲
▨ شاعر: یدالله رویایی
▨ با صدای: یدالله رویایی
▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری
ــــــــــــــــ
قلبی میان ما می زد
قلبی میان ما زده‌ می‌شد
كه ناگهان
ما را از آن اطاقك مأنوس بردند
دیوارهای زندان
تا كوچه‌ای نسازند
از پهنا می رفتند
آن سوی پنجره
هر سرفه‌ای كه عابر می كرد
یك كارد از ستاره می‌افتاد
این‌سویِ پنجره
هر ۲۴ ساعت یكبار
یك تازیانه از تقویم
برمی‌خاست
قلبِ درشتِ سنگ نمی‌زد
و برگ
جز در میان باران،
از قلب خود صدای تپیدن نمی‌شنید
تقویم و تازیانه
و دیوارهای پهن
ما را از آن اتاقك مأنوس
تا ۲۴ سرفه
تا ۲۴ كارد
بدرقه كردند.
▨
یدالله رویایی
سال ۱۳۳۳ - در زندان
از دفتر شعر «دلتنگی ها»
ــــــــــــ
پی‌نوشت: به علت سانسور، این شعر در برخی چاپ ها دلتنگی شماره ۱۱ است

▨ نام شعر: ز گهواره تا گور زور است و زور
▨ شاعر: بهرام بیضایی
▨ با صدای: بهرام بیضایی
♬ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری
ــــــــــــــــ
این شعر در رثا و بزرگ‌داشتِ سیمین بهبهانی سروده شده است.
ــــــــــــــــ
ز گهواره تا گور زور است و زور
خداوند زورا در افتی به گور

به نفرین چرا باید آغاز کرد
به اشک از چه داری دو چشمِ نمور

هنر نیست نفرینِ نامردمان
تو در مویه، ایشان به جشن و سرور

پیِ گور خود رفت چابک‌سوار
بدان دخمه بردش پیِ خویش گور

به سیمین بگو ای که نامت بلند
که هم‌تای خویشی و از خویش دور

گشودی سخن را درِ بسته‌ای
ز خورشید گفتی و از موشِ کور

ز گورت کشیدند، گوری دگر
چنان مرده‌دزد و چنان مرده‌شور

که این گوربانان ز مرگ آمدند
به مرگ‌اند زنده، به مرگ‌اند جور

چه رنجی و نالی و سوزی به درد
مرنج و مسوز و منال و مشور

خدای سخن را مگر گور بود
از این بی‌هنر لشگرِ سلم و تور

مگر قره‌العین در چاه نیست
که باز آیدش چه‌چه از چاهِ دور

شبی مرگبار است پر تندرخش
نه پیداست سوگ و نه پیداست سور

سفید است چشمِ شبِ روسیاه
پدر دشنه زد در {بر} جگرگاهِ پور

یکی بت شکستند و خود بت شدند
تن از تب بسوزانَدَم چون تنور

که گورِ جوانان برآورده‌اند
چه آهو به دام و چه ماهی به تور

نگفتند موری که دانه‌کش است
نگفتند آیا میازار مور

گذشت آن‌که مردم بخوانی رمه
گذشت آن‌که مردم ببینی ستور

چنین است انجام آن خوابِ خوش
که شب گربه آمد به چشم آن سمور

چه نالی که گیتی چنین هم نماند
خرد آمد آری‌و بشکست زور

ز خونِ سیاوش برآمد نهال
که گرسیوزش کُشت و تیغِ دَمور

ندیدند یاران و کی می‌رسد
که پرده براندازد از خویش هور

چه شیرین سرودی شود روزِ تلخ
چه شوری در افتد در آوای شور

به هر گوشه آوازه‌ای سر دهند
بخوانند چامه به زخمِ چگور

که سیمین به زر نامِ خود برنوشت
بهشتِ سخن را نه بر سنگِ گور
▨
بهرام بیضایی

▨ نام شعر: غربت
▨ شاعر: منوچهر آتشی (سرنا)
▨ با صدای: منوچهر آتشی
♬ پالایش و تنظیم: شهروز
ــــــــــــــــــــــــ
در کوره‌ راه ِ گندم
آن جفت شادبال ِ سبک‌ پا را می‌بینی؟
آن جفت ِ بال در بال
که در گذار ِ خود
گلبرگ‌های سرخ شقایق را
مثل هزار گله‌ی پروانه
از خواب ِ سرخ ِ رنگ
بیدار می‌کنند؟

آن زائران مشهد ِ دیدار
آن آهوان رعنا
آن جفت پارسا را می‌بینی؟

اینجا ولی هنوز
از انبوه وهم خویش
چشم مرا به حیرت می‌کاوی
و در کویر دور نگاهم
طرحی به جز گریز نمی‌یابی
▨
شعر غربت
از دفتر شعر آواز خاک

▨ نام شعر: بفرمایید آقایان
▨ شاعر: شمس لنگرودی
▨ با صدای: شمس لنگرودی
▨ پالایش و تنظیم: شهروز
ــــــــــــــــــ
بفرمایید آقایان
بعد از جنگ
به جز انسان خوراکی دیگری نداریم
پُرسِ ماهیچه
قلبِ سرخ‌دشده
از نوعِ مسافرِ تازه‌رسیده

بجنگید آقایان
بجنگید و حوض خانه‌تان را از غرق‌شدگان پُر کنید
مهمانان زیادند
و شما که شناگرِ ماهری هستید
و غرق‌شدگان را به نام کوچکشان می‌شناسید
بجنگید آقایان

مشتری‌های زبان‌شناسی داریم
که فرق بره و گرگ را خوب می‌شناسند
اینجا قیمت انسان
ارزان‌تر از فیله‌ی مرغ است
بفرمایید سرد می‌شود
▨
شمس لنگرودی
از دفتر شعر درون شدم از دری که نیست